kendim ettim kendim buldum

bu satırlarda defalarca isyan ettim, hayata insanlara herşeye. artık kendime isyan ediyorum. kendime öğütler yazacaktım, vazgeçtim, çünkü hergün bu listenin maddeleri artıyor. kendimi tanıyamıyorum artık, hiçbişi yapabilceğimi, becerebilceğimi sanmıyorum. mütemadiyen sinirliyim, en ufak söz tavır davranış sinir patlamalarına yol açıyor. çevremdeki herkesi kırıyorum, parça parça ediyorum. ama işin ilginci haksız da görmez oldum kendimi. ben de eski hallerimi özledim. psikolojimi kontrol edemicegim noktaya geldim sanırım. bişiler yapmam lazım ama ne onu ben de bilmiyorum.