Aylak: sf. İşsiz, boş gezen, avare (kimse). Avare: sf. (a:va:re) İşsiz, işsiz güçsüz, başıboş, aylak. Aylak ve avare kısır döngü gibi iki kelime, birbirlerinin anlamına gelip duruyor haytalar. Hayta: Başıboş, bir baltaya sap olamamış, apaş, serseri. Al işte zamanında haytaymışım da ayrıca. Bir gerçekle daha yüzyüze geldim. eee anlatıyodun. haa aylaktım işte, boş gezenin boş kalfası değil, boş gezmenin ustasıydım. Efenim öğle vakitlerinde evden çıkıyor, bir o yana bir bu yana boş geziyordum, kimi insanla muhabbet ediyor, çoğu insanı izliyordum. meh meh meh oyunculuğun temeli gözlem değil mi zaten azizim. Hasssssiktir ordan, sen nerden çıktın piç, bi de gelmiş meh meh diye sırıtıyo, azizim ne lan yıl olmuş 2014, sen hala azizim. Dur sıkıldım, biraz Oğuz Atay gibi anlatayım da aylaklığımı okuyucularımın beynini yakıyım.
NeysegeceyarılarındaevedönüyorsabahlarakadaroturuyoröğlenedoğruçıkıyordumyineevdendurbirazdaorayagideyimdurbirazdaburayagideyimdiyeboşboşgeziyorçoğunluklaoturuyodumsigaraylatanışıklığımızeskiyedayanıramahaşırneşirolmamızbugünlerdedirçünküsigaracandostudurhüzünlüykenmutluykenaçkentokkençaylakahveylesıçarkenkonuşurkensusarkendostlayalnızkenyanianlıcağınherzamaniçilirAmansigarayamethiyedüzmeyenbisenkaldıydınSananelanyavşakOgünlerdenbanabirhatıradaçoksevgili"winstonsoft"turNezamanbirininelindemasasındagörsemeskisevgilimigörmüşgibioluyorumZiraartıkucuzorospu"Victory"letakılıyorım
NeysedahayazasımgelmediLafınkısasıhalaaylağımÖylegesibağlarındadolanıpduruyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder